پیریفورمیس چیست؟ | علل، علائم و درمان قطعی سندرم پیریفورمیس

تاریخ آخرین آپدیت 2026-05-19 توسط فاطمه نیازی

پیریفورمیس عضله‌ای کوچک و عمیق در ناحیه لگن است که نقش مهمی در حرکت و پایداری مفصل ران ایفا می‌کند. زمانی که این عضله دچار التهاب، گرفتگی یا فشار بیش از حد شود، ممکن است به عصب سیاتیک فشار وارد کرده و باعث بروز درد در ناحیه باسن، ران و حتی ساق پا شود؛ شرایطی که به آن سندرم پیریفورمیس گفته می‌شود. این سندرم یکی از علل کمتر شناخته‌شده اما مهم دردهای سیاتیکی است و تشخیص و درمان به‌موقع آن نقش بسزایی در بهبود کیفیت زندگی بیماران دارد.

در این مقاله به‌طور کامل به معرفی عضله پیریفورمیس، علل بروز سندرم، علائم شایع و موثرترین روش‌های درمانی آن می‌پردازیم. همچنین کلینیک تخصصی ویستان به‌عنوان یکی از مراکز پیشرو در تشخیص و درمان اختلالات عضلانی و اسکلتی، خدمات ویژه‌ای را برای بیماران مبتلا به سندرم پیریفورمیس ارائه می‌دهد. تیم حرفه‌ای این کلینیک با بهره‌گیری از روش‌های نوین فیزیوتراپی، تمرین‌درمانی و تکنیک‌های تخصصی، روند درمانی مؤثری را برای کاهش درد و بازیابی توان حرکتی فراهم کرده‌اند.

آدرس کلینیک ویستان
شعبه مرزداران: تهران – اتوبان اشرفی اصفهانی – بر بلوار مرزداران
شعبه سعادت‌آباد: سعادت‌آباد، ضلع شمال غربی چهارراه سرو
تلفن تماس هر دو مرکز: 02191090775

پیریفورمیس چیست

پیریفورمیس عضله‌ای کوچک، اما مهم در عمق ناحیه باسن است که از استخوان خاجی (ساکروم) آغاز می‌شود و به بخش بالایی استخوان ران (فمور) متصل می‌گردد. این عضله در قسمت پشت لگن، دقیقاً در نزدیکی عصب سیاتیک قرار دارد و وظیفه اصلی آن کمک به چرخش خارجی ران و تثبیت مفصل لگن در هنگام حرکت است.

با وجود اندازه نسبتاً کوچک، پیریفورمیس نقش مهمی در حرکات روزمره بدن مانند راه رفتن، نشستن، بالا رفتن از پله و حفظ تعادل ایفا می‌کند. در برخی موارد، سفتی یا التهاب این عضله می‌تواند باعث فشار مستقیم بر عصب سیاتیک شود؛ شرایطی که به آن سندروم پیریفورمیس گفته می‌شود و اغلب با درد در ناحیه باسن، ران و پا همراه است.

شناخت ساختار و عملکرد عضله پیریفورمیس، نخستین گام در پیشگیری و درمان مؤثر مشکلات مربوط به این ناحیه است.

سندرم پیریفورمیس

سندرم پیریفورمیس یک اختلال عصبی-عضلانی است که زمانی رخ می‌دهد که عضله پیریفورمیس، که در عمق ناحیه باسن و نزدیک مفصل ران قرار دارد، باعث فشار بر عصب سیاتیک می‌شود. این فشار می‌تواند منجر به درد، بی‌حسی یا گزگز در باسن و در امتداد مسیر عصب سیاتیک شود که ممکن است به پشت ران و گاهی تا ساق پا انتشار یابد.

علل شایع این سندرم شامل کشیدگی یا اسپاسم عضله پیریفورمیس به دلیل فعالیت بدنی شدید، نشستن طولانی‌مدت، آسیب‌دیدگی مستقیم به ناحیه باسن، یا ساختار غیرطبیعی آناتومیکی عصب سیاتیک در مقایسه با مسیر عضله است. در برخی افراد عصب سیاتیک از درون یا اطراف عضله پیریفورمیس عبور می‌کند که می‌تواند احتمال بروز این سندرم را افزایش دهد.

علائم معمول شامل درد در عمق باسن، درد سیاتیکی که از پشت ران به سمت پایین انتشار می‌یابد، افزایش درد در هنگام نشستن یا بالا رفتن از پله، و در برخی موارد ضعف عضلانی یا احساس بی‌حسی در پا است.

تشخیص این سندرم معمولاً بر اساس شرح حال بالینی و معاینه فیزیکی صورت می‌گیرد. آزمایش‌های تصویربرداری مانند MRI یا نوار عصب و عضله ممکن است برای رد سایر علل درد سیاتیکی مانند فتق دیسک کمری استفاده شود.

درمان معمولاً محافظه‌کارانه است و شامل استراحت نسبی، انجام تمرینات کششی و تقویتی برای عضله پیریفورمیس و سایر عضلات لگنی، فیزیوتراپی، مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی و در صورت نیاز تزریق داروهای کورتیکواستروئیدی به محل عضله است. در موارد نادر که درمان‌های غیرجراحی موثر نیستند، مداخلات جراحی ممکن است در نظر گرفته شود.

بیشتر بخوانید: آیا تزریق ژل برای زانو خوب است؟|قیمت ژل و نکات بعد از تزریق

درمان قطعی پیریفورمیس

درمان قطعی پیریفورمیس معمولاً ترکیبی از روش‌های مختلف است که هدف آن کاهش درد، رفع اسپاسم عضلانی و بازگرداندن عملکرد طبیعی عضله پیریفورمیس است. روش‌های درمانی شامل فیزیوتراپی تخصصی، تمرینات کششی و تقویتی، ماساژ درمانی، اصلاح وضعیت نشستن و ایستادن، استفاده از داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی و در موارد مقاوم، تزریق کورتیکواستروئید یا بوتاکس به عضله پیریفورمیس می‌شود.

در نهایت، اگر درمان‌های غیرجراحی مؤثر نباشند، جراحی آزادسازی عضله پیریفورمیس به عنوان آخرین راهکار مطرح است. مراجعه به کلینیک تخصصی مانند کلینیک ویستان که با تجهیزات پیشرفته و تیم مجرب درمان‌های جامع و اختصاصی ارائه می‌دهد، می‌تواند روند بهبودی را تسریع کند و به درمان قطعی کمک کند.
شماره تماس کلینیک ویستان جهت رزرو نوبت 02191090775

رفع گرفتگی عضله پیریفورمیس

رفع گرفتگی عضله پیریفورمیس نیازمند یک رویکرد جامع و دقیق است که شامل ترکیبی از روش‌های درمانی غیرجراحی و در برخی موارد درمان‌های تخصصی‌تر می‌شود. این عضله کوچک در عمق باسن قرار دارد و نقش مهمی در حرکت و ثبات مفصل لگن دارد، بنابراین گرفتگی یا اسپاسم آن می‌تواند باعث درد شدید و محدودیت حرکتی شود. برای رفع این گرفتگی، ابتدا باید علت اصلی آن شناسایی شود؛ عواملی مانند فشار طولانی‌مدت ناشی از نشستن‌های طولانی، فعالیت‌های ورزشی شدید، آسیب‌دیدگی یا اختلالات ساختاری ستون فقرات می‌توانند منجر به این مشکل شوند.

روش‌های معمول رفع گرفتگی پیریفورمیس شامل موارد زیر است:

1. تمرینات کششی و تقویتی
   تمرینات کششی مخصوص عضله پیریفورمیس به افزایش انعطاف‌پذیری و کاهش فشار روی عصب سیاتیک کمک می‌کنند. همچنین تقویت عضلات اطراف لگن و کمر باعث بهبود تعادل عضلانی و کاهش تنش در پیریفورمیس می‌شود.
2. فیزیوتراپی
   فیزیوتراپی با استفاده از تکنیک‌هایی مثل ماساژ عمقی، اولتراسوند، تحریک الکتریکی عضلات و تمرینات اختصاصی به کاهش اسپاسم و بهبود خون‌رسانی کمک می‌کند. فیزیوتراپیست همچنین راهنمایی‌های لازم برای اصلاح وضعیت نشستن و حرکات روزمره را ارائه می‌دهد.
3. ماساژ درمانی
   ماساژ موضعی و تکنیک‌های ریلکسیشن می‌توانند به کاهش گرفتگی عضله و تسکین درد کمک کنند.
4. اصلاح سبک زندگی
   تغییر وضعیت نشستن، اجتناب از نشستن‌های طولانی‌مدت و استفاده از صندلی‌های مناسب، همچنین کاهش فعالیت‌های ورزشی که باعث فشار زیاد بر عضله می‌شوند، از اقدامات پیشگیرانه مهم به شمار می‌روند.
5. دارودرمانی
   در مواردی که درد و اسپاسم شدید باشد، پزشک ممکن است داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی، شل‌کننده‌های عضلانی یا مسکن تجویز کند تا به تسکین سریع‌تر درد کمک کند.
6. تزریقات تخصصی
   در موارد مقاوم به درمان‌های معمول، تزریق کورتیکواستروئید یا بوتاکس به عضله پیریفورمیس می‌تواند به کاهش التهاب و اسپاسم کمک کند.
7. مداخلات جراحی
   در نهایت، اگر تمام روش‌های غیرجراحی بی‌نتیجه باشند و درد ادامه داشته باشد، جراحی آزادسازی عضله پیریفورمیس به عنوان آخرین گزینه مطرح می‌شود.

کلینیک تخصصی ویستان با بهره‌گیری از تجهیزات مدرن و تیم مجرب فیزیوتراپی و پزشکی، خدمات درمانی جامع و اختصاصی برای رفع گرفتگی عضله پیریفورمیس ارائه می‌دهد. این کلینیک با تشخیص دقیق و برنامه درمانی شخصی‌سازی شده، به بیماران کمک می‌کند تا درد را کاهش داده و به زندگی فعال و بدون محدودیت بازگردند.
شماره تماس کلینیک ویستان جهت رزرو نوبت 02191090775

تقویت عضله پیریفورمیس

تقویت عضله پیریفورمیس نقش مهمی در بهبود ثبات و تعادل لگن و کاهش خطر آسیب‌های مرتبط با این عضله دارد. این عضله کوچک اما حیاتی در حرکت چرخشی و بیرونی ران نقش دارد و با تقویت آن می‌توان از بروز مشکلاتی مانند سندرم پیریفورمیس و دردهای ناحیه باسن و کمر جلوگیری کرد.

برای تقویت عضله پیریفورمیس، انجام تمرینات تخصصی زیر توصیه می‌شود:

1. تمرین کشش پیریفورمیس
   با نشستن روی زمین، یک پا را روی زانوی پای دیگر قرار دهید و به آرامی به جلو خم شوید تا کشش در ناحیه باسن احساس شود. این حرکت به بهبود انعطاف‌پذیری عضله کمک می‌کند.
2. تمرین چرخش خارجی ران (Clamshell)
   روی یک پهلو دراز بکشید، زانوها را خم کنید و پاها را کنار هم قرار دهید. سپس زانوی بالایی را به آرامی بالا ببرید بدون اینکه پاها از هم جدا شوند. این تمرین باعث تقویت عضلات پیریفورمیس و عضلات اطراف لگن می‌شود.
3. پل باسن (Glute Bridge)
   به پشت دراز بکشید، زانوها خم و کف پاها روی زمین باشد. باسن را بالا ببرید تا بدن یک خط مستقیم از شانه تا زانوها بسازد. این حرکت علاوه بر تقویت عضله پیریفورمیس، عضلات گلوتئال را نیز تقویت می‌کند.
4. حرکت کشش ایستاده (Standing Piriformis Stretch)
   در حالت ایستاده، یک پا را روی یک سطح بالاتر مثل صندلی قرار دهید و به آرامی به جلو خم شوید تا کشش در عضله پیریفورمیس احساس شود.

اجرای منظم این تمرینات با رعایت تکنیک صحیح، کمک می‌کند عضله پیریفورمیس قوی و انعطاف‌پذیر بماند، فشار روی عصب سیاتیک کاهش یابد و دردهای ناحیه باسن و پا بهبود پیدا کند. بهتر است این تمرینات زیر نظر متخصص فیزیوتراپی یا مربی ورزشی انجام شود تا از بروز آسیب‌های احتمالی جلوگیری شود.

Piriformis syndrome causes pain or numbness in your butt, hip or upper leg. It occurs when the piriformis muscle presses on the sciatic nerve. The condition may be caused by injury, swelling, muscle spasms or scar tissue in the piriformis. Most episodes go away in a few days or weeks with rest and simple treatments.
سندرم پیریفورمیس باعث درد یا بی‌حسی در باسن، لگن یا بالای پا می‌شود. این حالت زمانی رخ می‌دهد که عضله پیریفورمیس روی عصب سیاتیک فشار می‌آورد. این بیماری ممکن است در اثر آسیب، تورم، اسپاسم عضلانی یا بافت اسکار در پیریفورمیس ایجاد شود. بیشتر موارد این سندرم در عرض چند روز یا چند هفته با استراحت و درمان‌های ساده از بین می‌روند.

---

تزریق در عضله پیریفورمیس

تزریق در عضله پیریفورمیس یکی از روش‌های درمانی موثر برای کاهش درد و اسپاسم این عضله است، به‌خصوص در مواردی که درمان‌های غیرجراحی مانند فیزیوتراپی و دارودرمانی کافی نباشند. این روش معمولاً با هدف کاهش التهاب و تسکین فشار روی عصب سیاتیک انجام می‌شود.

در این روش، معمولاً از داروهای کورتیکواستروئید (ضد التهاب قوی) یا بوتاکس استفاده می‌شود. تزریق کورتیکواستروئید باعث کاهش التهاب و تورم در عضله می‌شود و به همین دلیل درد تسکین پیدا می‌کند. بوتاکس نیز با شل کردن عضله باعث رفع اسپاسم و گرفتگی می‌شود و در نتیجه فشار روی عصب کاهش می‌یابد.

تزریق معمولاً تحت هدایت سونوگرافی یا فلوروسکوپی انجام می‌شود تا دقت محل تزریق افزایش یابد و عوارض احتمالی به حداقل برسد. این روش باید توسط پزشک متخصص مجرب انجام شود.

مزایای تزریق در عضله پیریفورمیس عبارتند از:

• تسکین سریع درد و کاهش اسپاسم عضلانی
• کمک به بهبود حرکت و عملکرد عضله
• امکان ادامه بهتر درمان‌های فیزیوتراپی و تمرینات ورزشی

با این حال، تزریق به‌عنوان بخشی از برنامه درمانی جامع در نظر گرفته می‌شود و بهتر است همراه با فیزیوتراپی و اصلاح سبک زندگی انجام شود تا نتایج بلندمدت حاصل شود. کلینیک ویستان با تیم تخصصی و تجهیزات پیشرفته، تزریقات دقیق و ایمن را برای بیماران مبتلا به سندرم پیریفورمیس ارائه می‌دهد.

---

حرکات اصلاحی سندروم پیریفورمیس

درمان غیرجراحی سندروم پیریفورمیس معمولاً شامل حرکات اصلاحی و تمرینات کششی و تقویتی است که به کاهش فشار روی عصب سیاتیک، بهبود عملکرد عضله پیریفورمیس و تسکین درد کمک می‌کنند. در ادامه چند حرکت اصلاحی مؤثر برای این اختلال معرفی می‌شود:

کشش پیریفورمیس به حالت خوابیده

• وضعیت: به پشت دراز بکشید، زانوها خم.
• حرکت: مچ پای راست را روی زانوی پای چپ بگذارید. سپس با دست، ران پای چپ را گرفته و به آرامی به سمت سینه بکشید تا در ناحیه باسن پای راست کشش احساس شود.
• مدت: ۲۰ تا ۳۰ ثانیه نگه دارید. هر سمت ۲ تا ۳ بار تکرار شود.

کشش نشسته پیریفورمیس

• وضعیت: روی صندلی یا زمین بنشینید.
• حرکت: مچ پای راست را روی زانوی چپ قرار دهید، سپس به آرامی از مفصل ران به سمت جلو خم شوید تا کشش در باسن حس شود.
• مدت: ۲۰ تا ۳۰ ثانیه. هر سمت ۲ تا ۳ نوبت.

کشش عضلات همسترینگ

• وضعیت: به پشت بخوابید.
• حرکت: یک پا را صاف بلند کنید و با کش یا حوله، پای بالا آمده را به آرامی به سمت بدن بکشید تا پشت ران کشیده شود.
• مدت: ۲۰ تا ۳۰ ثانیه، ۲ تا ۳ نوبت برای هر پا.

تمرین پل (Bridge)

• هدف: تقویت عضلات سرینی و همسترینگ
• وضعیت: به پشت بخوابید، زانوها خم و کف پا روی زمین.
• حرکت: باسن را از زمین بلند کنید تا بدن به حالت پل درآید، چند ثانیه نگه دارید، سپس آرام پایین بیایید.
• تعداد: ۱۰ تا ۱۵ تکرار، ۲ تا ۳ ست.

تمرین clam shell

• هدف: تقویت عضلات سرینی جانبی
• وضعیت: به پهلو بخوابید، زانوها خم، پاها روی هم.
• حرکت: زانوی بالایی را بدون جدا کردن پاها از هم، بالا بیاورید و سپس برگردانید.
• تعداد: ۱۰ تا ۱۵ تکرار برای هر سمت، ۲ تا ۳ ست.

کشش زانو به شانه مقابل

• وضعیت: به پشت بخوابید.
• حرکت: زانوی راست را گرفته و به سمت شانه چپ بکشید.
• هدف: کشش عمیق عضله پیریفورمیس
• مدت: ۲۰ تا ۳۰ ثانیه. هر پا ۲ تا ۳ بار.

نکات مهم:

• تمرینات باید بدون درد شدید انجام شوند.
• از حرکات ناگهانی و شدید پرهیز شود.
• در صورت تشدید علائم، تمرینات باید متوقف و با فیزیوتراپیست مشورت شود.
• گرم‌کردن قبل از تمرین و استفاده از کمپرس سرد یا گرم می‌تواند مفید باشد.

---

درمان سندروم پیریفورمیس

درمان قطعی سندرم پیریفورمیس نیازمند رویکردی جامع و چندجانبه است که به طور همزمان درد را کاهش دهد، اسپاسم عضلانی را رفع کند و عملکرد طبیعی عضله را بازیابی نماید. از آنجا که این سندرم معمولاً ناشی از فشار عضله پیریفورمیس بر عصب سیاتیک ایجاد می‌شود، هدف اصلی درمان کاهش این فشار و بهبود وضعیت عضله است.

روش‌های درمانی غیرجراحی سندرم پیریفورمیس به عنوان اولین گام مورد استفاده قرار می‌گیرند. این روش‌ها شامل:

1. فیزیوتراپی تخصصی برای درمان سندرم پیریفورمیس:
   فیزیوتراپی با استفاده از تکنیک‌های مختلف مانند ماساژ عمقی، کشش هدفمند عضله پیریفورمیس، تمرینات تقویتی برای عضلات لگن و کمر و اولتراسوند باعث کاهش اسپاسم، افزایش انعطاف‌پذیری عضله و بهبود جریان خون موضعی می‌شود. تمرینات کششی و تقویتی به اصلاح الگوهای حرکتی کمک کرده و از فشار مجدد بر عصب جلوگیری می‌کنند.
2. تمرینات کششی و اصلاحی برای درمان سندرم پیریفورمیس:
   انجام منظم تمرینات کششی به شل شدن عضله پیریفورمیس کمک کرده و درد را کاهش می‌دهد. همچنین اصلاح وضعیت نشستن، ایستادن و حرکت روزمره به کاهش فشار روی عضله کمک می‌کند.
3. دارودرمانی برای درمان سندرم پیریفورمیس:
   در صورت بروز درد و التهاب شدید، پزشک ممکن است داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی، شل‌کننده‌های عضلانی یا مسکن تجویز کند تا روند تسکین درد تسریع شود.
4. تزریق‌های تخصصی برای درمان سندرم پیریفورمیس:
   در مواردی که درمان‌های اولیه مؤثر نباشند، تزریق داروهای ضد التهاب مانند کورتیکواستروئید یا بوتاکس به عضله پیریفورمیس انجام می‌شود. این تزریقات باعث کاهش التهاب و اسپاسم عضله شده و فشار وارد بر عصب سیاتیک را کم می‌کنند. این روش معمولاً با هدایت تصویری (سونوگرافی یا فلوروسکوپی) انجام می‌شود تا دقت تزریق بالا باشد و عوارض به حداقل برسد.
5. مداخلات جراحی برای درمان سندرم پیریفورمیس:
   جراحی آزادسازی عضله پیریفورمیس تنها در شرایط خاص و زمانی که تمامی درمان‌های غیرجراحی نتیجه‌بخش نباشند، توصیه می‌شود. در این عمل جراحی فشار عضله بر روی عصب سیاتیک برداشته می‌شود تا درد و علائم عصبی کاهش یابد.

کلینیک تخصصی ویستان با بهره‌گیری از تجهیزات پیشرفته و تیمی متخصص، خدمات درمانی کامل و به‌روز را در زمینه سندرم پیریفورمیس ارائه می‌دهد. این کلینیک با تشخیص دقیق و طراحی برنامه درمانی اختصاصی، به بیماران کمک می‌کند تا درد را کاهش داده، عملکرد عضله را بهبود بخشند و به زندگی فعال و بدون محدودیت بازگردند. مراجعه به چنین مراکزی باعث می‌شود درمان سریع‌تر و مؤثرتر انجام شود و ریسک عود بیماری کاهش یابد.

سوالات متداول

۱. سندرم پیریفورمیس چیست؟

سندرم پیریفورمیس وضعیتی است که در آن عضله پیریفورمیس در ناحیه باسن، عصب سیاتیک را تحت فشار قرار می‌دهد و باعث درد، بی‌حسی یا گزگز در باسن و پشت پا می‌شود.

۲. چه تفاوتی بین سندرم پیریفورمیس و سیاتیک وجود دارد؟

سیاتیک یک علائم است (درد در مسیر عصب سیاتیک)، اما سندروم پیریفورمیس یک علت احتمالی برای سیاتیک محسوب می‌شود. در فتق دیسک نیز ممکن است سیاتیک ایجاد شود، اما در سندرم پیریفورمیس فشار از سمت عضله پیریفورمیس است، نه دیسک بین‌مهره‌ای.

۳. علائم شایع این سندرم پیریفورمیس چیست؟

• درد عمقی در باسن
• درد سیاتیکی که به پشت ران و ساق پا گسترش می‌یابد
• افزایش درد هنگام نشستن طولانی، بالا رفتن از پله یا دویدن
• بی‌حسی یا گزگز در پا

۴. آیا سندرم پیریفورمیس خطرناک است؟

این اختلال به‌ندرت خطرناک است، اما در صورت عدم درمان می‌تواند مزمن شود و کیفیت زندگی را کاهش دهد. خوشبختانه معمولاً با روش‌های غیرجراحی به خوبی کنترل می‌شود.

۵. چگونه این سندرم پیریفورمیس تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص بر اساس شرح حال بیمار، معاینه فیزیکی و در برخی موارد استفاده از تصویربرداری (مانند MRI) یا نوار عصب و عضله برای رد سایر علل درد سیاتیکی انجام می‌شود.

۶. چه عواملی باعث بروز سندرم پیریفورمیس می‌شوند؟

• نشستن طولانی‌مدت
• آسیب مستقیم به باسن
• فعالیت بدنی زیاد یا نادرست
• عدم تعادل عضلات لگن یا ضعف عضلات سرینی

۷. بهترین روش درمان سندرم پیریفورمیس چیست؟

درمان اولیه سندرم پیریفورمیس شامل:

• فیزیوتراپی
• حرکات کششی و تقویتی
• داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی
• کمپرس گرم یا سرد
  در موارد مقاوم، تزریق کورتون یا درمان‌های پیشرفته‌تر ممکن است در نظر گرفته شود.

۸. آیا جراحی برای سندرم پیریفورمیس لازم است؟

در موارد بسیار نادر و مقاوم به درمان، ممکن است جراحی برای آزادسازی عصب سیاتیک از فشار عضله انجام شود. اما اغلب بیماران به درمان غیرجراحی پاسخ می‌دهند.

۹. آیا ورزش می‌تواند به بهبود سندرم پیریفورمیس کمک کند؟

بله، ورزش‌های اصلاحی و کششی مناسب برای عضله پیریفورمیس و عضلات لگن می‌توانند بسیار مؤثر باشند. اما انجام ورزش بدون مشورت با متخصص ممکن است وضعیت را بدتر کند.

۱۰. آیا سندرم پیریفورمیس قابل پیشگیری است؟

تا حدودی بله. با تقویت عضلات لگن، حفظ انعطاف‌پذیری، اصلاح وضعیت نشستن و پرهیز از نشستن طولانی‌مدت می‌توان از بروز یا عود سندرم پیریفورمیس جلوگیری کرد.