علائم بیماری پارکینسون در زنان| علت،تشخیص،درمان+غذاهای مضر

تاریخ آخرین آپدیت 2026-04-17 توسط دکتر شبنم رفیع زاده متخصص مغز و اعصاب و ستون فقرات-نظام پزشکی 103376

بیماری پارکینسون یک اختلال عصبی است که با کاهش تدریجی سلولهای عصبی در مغز مشخص میشود. این سلولها دوپامین تولید میکنند، که یک پیامرسان شیمیایی حیاتی برای کنترل حرکت است. با کم شدن دوپامین، فرد دچار لرزش، سفتی عضلات، و کندی حرکت میشود. این بیماری معمولاً افراد بالای ۶۰ سال را تحت تأثیر قرار میدهد، اما میتواند در سنین جوانتر نیز رخ دهد. در حالی که درمان قطعی برای پارکینسون وجود ندارد، داروها و روشهای درمانی مختلفی میتوانند به مدیریت علائم کمک کنند.

بیماری پارکینسون چیست؟

بیماری پارکینسون (Parkinson’s disease)یکی از بیماریهای شناخته شده ای است که به سیستم عصبی آسیب میزند. در این وضعیت، فرد مبتلا به مرور زمان دچار از دست دادن قابلیتهای جسمانی و ذهنی خود میشود.
این بیماری به صورت تدریجی پیشرفت میکند و با گذر زمان، شرایط بیمار ممکن است بدتر شود. به طور کلی، پیشرفت بیماری معمولاً آهسته است و ممکن است سالها طول بکشد. در نهایت، این بیماری به کاهش تدریجی عملکرد فرد منجر میشود، اما با درمان مناسب، فرد میتواند زندگی نسبتاً عادی ای داشته باشد.

علت دقیق آسیب به سلولها هنوز مشخص نیست، اما اکثر متخصصان بر این باورند که عوامل ژنتیکی و محیطی میتوانند در بروز این بیماری نقش داشته باشند. دانشمندان هم اکنون مشغول تحقیقاتی هستند تا علل احتمالی این بیماری، مانند برخی مواد سمی موجود در محیط، را به صورت علمی اثبات کنند.

علائم بیماری پارکینسون در زنان

علائم اصلی بیماری پارکینسون در زنان مشابه با مردان است و شامل موارد زیر می‌شود:

علائم بیماری پارکینسون	توضیحات
لرزش	لرزش معمولاً از یک دست یا پا شروع می‌شود و در حالت استراحت بیشتر قابل توجه است.
سفتی عضلات	سفتی عضلات می‌تواند باعث درد و محدود شدن دامنه حرکت شود.
کندی حرکت (Bradykinesis)	کسانی که از بیماری پارکینسون رنج میبرند، ممکن است با چالشهایی در اجرای فعالیتهای روزمره مثل قدم زدن، گفتگو کردن یا انجام دادن کارهای نوشتاری مواجه شوند.
اختلال در تعادل و هماهنگی	این امر می‌تواند منجر به زمین خوردن شود.
مشکلات خلقی	افسردگی و اضطراب از جمله شایع‌ترین مشکلات خلقی در زنان مبتلا به پارکینسون هستند.
مشکلات خواب	بی‌خوابی و خواب‌آلودگی در روز ممکن است رخ دهد.
اختلالات مثانه	تکرر ادرار، بی‌اختیاری ادرار و احتباس ادرار از جمله این اختلالات هستند.
یبوست	یبوست یک مشکل شایع گوارشی در افراد مبتلا به پارکینسون است.
مشکلات جنسی	کاهش میل جنسی و ناتوانی جنسی در زنان مبتلا به پارکینسون شایع است.
خستگی	خستگی مفرط از جمله علائم شایع در زنان مبتلا به پارکینسون است.

علائم بیماری پارکینسون در زنان نسبت به مردان تفاوتهایی دارد. در زنانی که به این بیماری مبتلا هستند، معمولاً لرزشها شدیدتر است و علائمی مانند دیسکینزی (dyskinesia)یعنی حرکات ناخودآگاه، ناآرامی در پاها و از دست دادن حالتهای چهره بیشتر مشاهده میشود.

انگلیسی:

“Parkinson’s disease is a neurodegenerative disorder that mainly affects movement. It is the second most common neurodegenerative disease after Alzheimer’s disease. While men are more likely to develop Parkinson’s disease than women, women are not immune to the condition. In fact, women may experience some unique symptoms and challenges associated with the disease.”

ترجمه فارسی:

“بیماری پارکینسون یک اختلال عصبی پیشرونده است که عمدتاً بر حرکت تأثیر می‌گذارد. این بیماری پس از آلزایمر دومین بیماری شایع عصبی است. در حالی که احتمال ابتلای مردان به بیماری پارکینسون بیشتر از زنان است، زنان نیز به این بیماری مبتلا می‌شوند. در واقع، زنان ممکن است علائم و چالش‌های منحصر به فردی را در رابطه با این بیماری تجربه کنند.”

mayoclinic

طول عمر بیماران پارکینسون

در مورد امید به زندگی افرادی که به پارکینسون مبتلا هستند، باید گفت که در سال ۱۹۶۷، میانگین زمان زندگی پس از تشدید نشانه ها کمتر از ده سال بود. با پیشرفتهای علمی و پزشکی، این مدت به طور متوسط ۵۵ درصد افزایش یافته و به حدود ۱۴.۵ سال رسیده است. این در حالی است که بیماری معمولاً پس از ۶۰ سالگی تشخیص داده میشود، بنابراین تأثیر مستقیمی بر طول عمر ندارد، بلکه بیشتر بر کیفیت زندگی تأثیر میگذارد. البته، این تنها یک میانگین است و عوامل متعددی میتوانند بر طول عمر تأثیر بگذارند، از جمله:

• سن شروع بیماری:افرادی که در سنین جوانتری به پارکینسون مبتلا میشوند، ممکن است عمر کوتاهتری داشته باشند.
• شدت بیماری:پیشرفت بیماری در برخی افراد سریعتر از دیگران است.
• سلامت عمومی:بیماریهای همراه مانند دیابت یا بیماریهای قلبی میتوانند بر طول عمر تأثیر منفی داشته باشند.
• کیفیت مراقبت:دسترسی به خدمات درمانی و توانبخشی مناسب میتواند به افزایش طول عمر و بهبود کیفیت زندگی کمک کند.

پیشرفت‌های اخیر در تشخیص و درمان بیماری پارکینسون منجر به بهبود کیفیت زندگی و افزایش امید به زندگی بیماران شده است.

غذاهای مضر برای بیماری پارکینسون

اگرچه هیچ درمان قطعی برای بیماری پارکینسون وجود ندارد، اما برخی از غذاها می‌توانند علائم این بیماری را تشدید کنند.

در اینجا لیستی از غذاهای مضر برای بیماران پارکینسون آورده شده است:

1. غذاهای پرچرب:

• مصرف زیاد چربی‌های اشباع شده و چربی‌های ترانس می‌تواند علائم پارکینسون را بدتر کند.

• این چربی‌ها در غذاهای فرآوری‌شده، گوشت‌های قرمز چرب، لبنیات پرچرب و غذاهای سرخ‌شده یافت می‌شوند.

2. غذاهای پر پروتئین:

• مصرف زیاد پروتئین، به خصوص پروتئین حیوانی، می‌تواند باعث افزایش سطح دوپامین در بدن شود.

• دوپامین اضافی می‌تواند علائم پارکینسون را تشدید کند.

3. قند و شیرین‌کننده‌های مصنوعی:

• قند و شیرین‌کننده‌های مصنوعی می‌توانند باعث نوسانات قند خون شوند که می‌تواند بر علائم پارکینسون تأثیر بگذارد.

• همچنین، مصرف زیاد قند می‌تواند منجر به افزایش وزن شود که می‌تواند علائم پارکینسون را بدتر کند.

4. کافئین:

• کافئین می‌تواند باعث لرزش و اضطراب در افراد مبتلا به پارکینسون شود.

5. الکل:

• الکل می‌تواند با داروهای پارکینسون تداخل داشته باشد و علائم را بدتر کند.

6. غذاهای حاوی گلوتن:

• برخی از تحقیقات نشان داده است که افراد مبتلا به پارکینسون ممکن است بیشتر در معرض بیماری سلیاک یا حساسیت به گلوتن باشند.

• مصرف گلوتن در افراد مبتلا به این بیماری‌ها می‌تواند علائم پارکینسون را بدتر کند.

7. حبوبات:

• حبوبات مانند لوبیا، عدس و نخود می‌توانند باعث نفخ و گاز شوند که می‌تواند برای افراد مبتلا به پارکینسون که قبلاً در بلع و هضم مشکل دارند، مشکل‌ساز باشد.

نکات کلی:

• غذاهایتان را به طور کامل بجوید و به آرامی غذا بخورید.

• از وعده‌های غذایی کوچک و مکرر استفاده کنید.

• آب زیادی بنوشید.

• غذاهایتان را تازه و فرآوری نشده نگه دارید.

• در صورت مشاهده هرگونه تغییر در علائمتان پس از خوردن یک غذا، آن را از رژیم غذایی خود حذف کنید.

به یاد داشته باشید که هر کس با پارکینسون متفاوت است و ممکن است به غذاهای مختلف واکنش متفاوتی نشان دهد.

بهترین راه برای تعیین اینکه چه غذاهایی برای شما مضر هستند، همکاری با متخصص تغذیه در کلینبک ویستان ,برای ایجاد یک برنامه غذایی متناسب با نیازهایتان است.

علت بیماری پارکینسون چیست؟

پارکینسون زمانی رخ میدهد که نورونهای موجود در بخشی از مغز به نام عقده های قاعده ای، که وظیفه کنترل حرکات را دارند، دچار نقص یا مرگ میشوند. این نورونها معمولاً دوپامین، یک ماده شیمیایی کلیدی، تولید میکنند که برای هماهنگ سازی حرکات بدن ضروری است. کاهش دوپامین به دلیل اختلال یا مرگ نورونها منجر به مشکلات حرکتی میشود که با پارکینسون همراه است. دلیل اصلی این اختلال هنوز ناشناخته است.

همچنین، افراد مبتلا به پارکینسون نورونهای تولیدکننده نوراپین فرین را از دست میدهند، که مسئول ارسال پیامهای سیستم عصبی سمپاتیک و کنترل عملکردهایی مانند ضربان قلب و فشار خون است. از دست دادن این نورونها میتواند به علائم غیرحرکتی مانند خستگی و فشار خون نامنظم منجر شود.
در مغز بیماران پارکینسونی، اجسام لوئی نیز یافت میشود که توده های پروتئینی غیرطبیعی هستند. دانشمندان در حال بررسی نقش این پروتئینها و ارتباط آنها با جهشهای ژنتیکی در پارکینسون و زوال عقل هستند.

گرچه در موارد نادری پارکینسون به صورت ارثی دیده میشود، اما اغلب به صورت تصادفی بروز میکند و به نظر نمیرسد که ارثی باشد. تنها در تعداد کمی از موارد، جهش های ژنتیکی خاصی قابل شناسایی است. امروزه، بسیاری از محققان معتقدند که پارکینسون نتیجه ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی است، مانند تماس با سموم.

عاقبت بیماری پارکینسون

درباره پیامدهای بیماری پارکینسون، مهم است که بدانیم این بیماری به خودی خود معمولاً موجب مرگ نمیشود. با این حال، عوارض ناشی از آن میتواند به مشکلات جدی تری منجر شود، مانند آسپیراسیون ریوی (Pulmonary aspiration)و دمانس. آسپیراسیون ریوی زمانی اتفاق میافتد که موادی از گلو یا دستگاه گوارش به اشتباه وارد راههای هوایی شده و باعث خفگی یا عفونت تنفسی میشود. این مشکلات به همراه خطراتی مانند سقوط، زخمها و شکستگیها میتوانند برای بیماران مبتلا به پارکینسون که با مشکلات حرکتی و بلع مواجه هستند، خطرناک باشند. به همین دلیل، مراقبتهای دقیق و مداوم برای بیمارانی که در مراحل پیشرفته بیماری هستند، بسیار مهم است.

بر اساس یک مطالعه طولانی مدت، حدود ۲۳ درصد از بیماران مبتلا به پارکینسون توانسته اند تا ده سال پس از تشخیص بیماری، تعادل خود را حفظ کنند. پنومونی (Pneumonia)یکی از دلایل اصلی مرگ در بیماران پارکینسونی است و اغلب پس از ده سال، توانایی حفظ تعادل کاهش مییابد. پارکینسون میتواند برای حداقل ده سال پس از ظهور نشانه ها، تأثیر کمی بر زندگی روزمره داشته باشد، اما با پیشرفت بیماری، علائم دمانس (Dementia)ظاهر شده و فرد ممکن است تواناییهای خود برای ادامه زندگی را از دست بدهد.

تشخیص بیماری پارکینسون

تشخیص بیماری پارکینسون می‌تواند دشوار باشد، زیرا هیچ آزمایش واحدی برای این بیماری وجود ندارد.

پزشک برای تشخیص پارکینسون، سابقه پزشکی شما را بررسی می‌کند، معاینه فیزیکی انجام می‌دهد و ممکن است از چندین آزمایش استفاده کند.

سابقه پزشکی:

• پزشک شما در مورد سابقه پزشکی شما، از جمله هر گونه بیماری یا علائم عصبی قبلی، سؤال خواهد کرد.

• همچنین ممکن است در مورد سابقه خانوادگی شما در مورد پارکینسون سؤال کند.

معاینه فیزیکی:

• پزشک شما حرکات، تعادل و هماهنگی شما را بررسی می‌کند.

• همچنین ممکن است رفلکس‌ها، تونوس عضلانی و گفتار شما را بررسی کند.

آزمایشات:

• هیچ آزمایش واحدی برای تشخیص پارکینسون وجود ندارد.

• با این حال، چندین آزمایش وجود دارد که می‌تواند به پزشک شما در تشخیص یا رد این بیماری کمک کند.

• این آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• آزمایشات تصویربرداری: مانند اسکن SPECT یا PET برای بررسی مغز شما برای از دست دادن سلول‌های عصبی تولیدکننده دوپامین.

• آزمایشات سونوگرافی: مانند سونوگرافی هسته‌ای DAT scan برای بررسی عملکرد دوپامین در مغز شما.

• آزمایش خون: برای بررسی وجود نشانگرهای زیستی که ممکن است با پارکینسون مرتبط باشند.

• آزمایشات عصبی: برای بررسی عملکرد سیستم عصبی شما.

در برخی موارد، پزشک ممکن است قبل از تأیید تشخیص، منتظر بماند تا ببیند علائم شما با گذشت زمان چگونه پیشرفت می‌کند.

مهم است که به خاطر داشته باشید که:

• تشخیص پارکینسون می‌تواند دشوار باشد و ممکن است مدتی طول بکشد تا پزشک شما به تشخیص قطعی برسد.

• هیچ آزمایش واحدی برای این بیماری وجود ندارد، بنابراین پزشک شما ممکن است از چندین آزمایش برای تشخیص یا رد پارکینسون استفاده کند.

• اگر نگران ابتلا به پارکینسون هستید، باید با پزشک خود صحبت کنید.

• پزشک می‌تواند به شما در تشخیص و درمان این بیماری کمک کند.

آیا بیماری پارکینسون ارثی است؟

بیماری پارکینسون به طور کلی یک بیماری ارثی نیست، به این معنی که از والدین به فرزندان منتقل نمی‌شود.

با این حال، در موارد نادری، ژن‌هایی که می‌توانند خطر ابتلا به پارکینسون را افزایش دهند، از والدین به فرزندان منتقل می‌شوند.

این ژن‌ها به تنهایی باعث بیماری نمی‌شوند، اما می‌توانند افراد را مستعد ابتلا به این بیماری در صورت قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی خاص کنند.

محققان تخمین می‌زنند که حدود 10 تا 15 درصد افراد مبتلا به پارکینسون دارای سابقه خانوادگی ابتلا به این بیماری هستند.

این به این معنی است که اکثر افراد مبتلا به پارکینسون هیچ سابقه خانوادگی ابتلا به این بیماری را ندارند.

انواع مختلفی از پارکینسون وجود دارد

• پارکینسون ارثی: این نوع بیماری به دلیل جهش در ژن‌هایی است که از والدین به فرزندان منتقل می‌شود.

• پارکینسون اسپورادیک: این شایع‌ترین نوع پارکینسون است و علت آن ناشناخته است.

• پارکینسون ثانویه: این نوع پارکینسون ناشی از عوامل دیگر مانند آسیب مغزی، سکته مغزی یا قرار گرفتن در معرض سموم خاص است.

اگر نگران ابتلا به پارکینسون به دلیل سابقه خانوادگی هستید، می توانید با پزشکان متخصص ما در کلینیک ویستان صحبت کنید.متخصصان ما در کلینیک ویستان می‌توانند به شما در ارزیابی خطر ابتلا به این بیماری و ارائه راهنمایی‌های لازم کمک کند.

مهم است که به خاطر داشته باشید:

• داشتن سابقه خانوادگی پارکینسون به معنای ابتلا به این بیماری نیست.

• بسیاری از افراد با سابقه خانوادگی پارکینسون هرگز به این بیماری مبتلا نمی‌شوند.

• تحقیقات در مورد علت پارکینسون همچنان ادامه دارد و ممکن است در آینده اطلاعات بیشتری در این زمینه به دست آید.

آیا بیماری پارکینسون درمان دارد؟

متاسفانه، در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای بیماری پارکینسون وجود ندارد.

با این حال، درمان‌های مختلفی می‌تواند به کنترل علائم و بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به این بیماری کمک کند.

هدف از درمان پارکینسون، افزایش سطح دوپامین در مغز یا کاهش اثرات کمبود دوپامین است.

این امر را می‌توان از طریق روش‌های مختلفی انجام داد، از جمله:

داروها:

• داروهای دوپامینرژیک: این داروها به طور مستقیم سطح دوپامین در مغز را افزایش می‌دهند.

• آگونیست‌های دوپامین: این داروها اثرات دوپامین را در مغز تقلید می‌کنند.

• داروهای ضد لرزش: این داروها می‌توانند به کاهش لرزش کمک کنند.

• داروهای ضد انقباض: این داروها می‌توانند به سفتی عضلات کمک کنند.

• داروهای ضد اضطراب: این داروها می‌توانند به اضطراب و بی‌خوابی کمک کنند.

جراحی:

• تحریک عمقی مغز (DBS): در این روش، الکترودهایی در مغز کاشته می‌شوند تا سیگنال‌هایی را ارسال کنند که می‌توانند به کنترل علائم پارکینسون کمک کنند.

فیزیوتراپی:

• فیزیوتراپی می‌تواند به بهبود تعادل، هماهنگی و قدرت عضلات کمک کند.

کاردرمانی:

• کاردرمانی می‌تواند به شما در یادگیری نحوه انجام فعالیت‌های روزمره با وجود علائم پارکینسون کمک کند.

گفتاردرمانی:

• گفتاردرمانی می‌تواند به بهبود مشکلات گفتار و بلع کمک کند.

تغییرات در سبک زندگی:

• ورزش منظم، رژیم غذایی سالم و خواب کافی می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به پارکینسون کمک کند.

مهم است که به خاطر داشته باشید که:

• درمان پارکینسون باید برای هر فرد به طور جداگانه تنظیم شود.

• هیچ رویکردی برای همه افراد وجود ندارد و آنچه برای یک نفر مفید است ممکن است برای دیگری مفید نباشد.

• درمان پارکینسون یک فرآیند مداوم است و ممکن است لازم باشد با گذشت زمان داروها یا درمان‌های خود را تنظیم کنید.

بهترین دکتر پارکینسون در ایران؟

دکتر فهیمه تفتی، دکتر شهربانو کاظمی، دکتر مهسا موسوی و دکتر شبنم رفیع‌زاده متخصصان مغز و اعصاب و طب فیزیکی هستند که در کلینیک ویستان در تهران فعالیت می‌کنند.

این پزشکان با سابقه و تجربه ی درخشان در زمینه ی درمان بیماری‌های مغز و اعصاب، به خصوص بیماری پارکینسون، شناخته شده‌اند.

بسیاری از بیماران از تخصص و مهارت این پزشکان در تشخیص و درمان بیماری خود رضایت بالایی دارند.

در اینجا به برخی از ویژگی‌های برجسته ی این پزشکان و کلینیک ویستان اشاره می‌کنم:

دکتر فهیمه تفتی:

• متخصص طب فیزیکی و توانبخشی

• دارای سابقه ی بیش از 15 سال فعالیت در زمینه ی درمان بیماری‌های عصبی و عضلانی

• تمرکز بر درمان‌های غیرجراحی و توانبخشی

• ارائه ی خدمات مختلف فیزیوتراپی، کاردرمانی و گفتاردرمانی

دکتر شهربانو کاظمی:

• متخصص طب فیزیکی و توانبخشی

• دارای سابقه ی بیش از 10 سال فعالیت در زمینه ی درمان بیماری‌های ستون فقرات و مفاصل

• تمرکز بر درمان‌های کم تهاجمی و تزریق‌های مفصلی

• ارائه ی خدمات مختلف فیزیوتراپی، لیزر درمانی و اوزون درمانی

دکتر مهسا موسوی:

• متخصص مغز و اعصاب

• دارای سابقه ی بیش از 5 سال فعالیت در زمینه ی درمان بیماری‌های مغز و اعصاب، به خصوص بیماری پارکینسون

• انجام معاینات دقیق عصبی و تجویز داروهای مناسب

• ارائه ی مشاوره های لازم به بیماران و خانواده هایشان

دکتر شبنم رفیع‌زاده:

• متخصص مغز و اعصاب

• دارای سابقه ی بیش از 10 سال فعالیت در زمینه ی درمان بیماری‌های مغز و اعصاب، به خصوص بیماری ام اس

• انجام نوار مغزی، نوار عضله و سایر آزمایشات تشخیصی

• ارائه ی خدمات مختلف توانبخشی و گفتاردرمانی

کلینیک ویستان:

• مجهز به مدرن‌ترین تجهیزات پزشکی و تشخیصی

• دارای فضایی آرام و دلنشین

• برخورداری از پرسنلی مجرب و کارآزموده

• ارائه ی خدمات با تعرفه های مناسب

روش‌های درمانی:

• کلینیک ویستان از روش‌های مختلف درمانی برای بیماری‌های مغز و اعصاب، به خصوص بیماری پارکینسون استفاده می‌کند.

• این روش‌ها شامل موارد زیر هستند:

• دارو درمانی

• فیزیوتراپی

• کاردرمانی

• گفتاردرمانی

• لیزر درمانی

• اوزون درمانی

• تزریق‌های مفصلی

• تحریک عمقی مغز (DBS) در موارد خاص

انتخاب روش درمانی مناسب برای هر بیمار با توجه به شرایط و نیازهای او توسط پزشک متخصص انجام می‌شود.

در نهایت، اگر به دنبال یک متخصص مغز و اعصاب یا طب فیزیکی باتجربه و حاذق برای درمان بیماری خود هستید، کلینیک ویستان و پزشکان این مرکز می‌توانند گزینه ی مناسبی برای شما باشند.

شما می‌توانید برای کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با این مرکز تماس بگیرید.

سوالات متداول:

می توانید اطلاعات بیشتری در مورد تحقیقات بیماری پارکینسون در وب سایت های زیر پیدا کنید:

https://www.ninds.nih.gov/
https://www.michaeljfox.org/